Wat mensen beweegt, alleen en samen.

Ik zie snel welke patronen er spelen, bij mensen, in teams en in de ruimte daartussen. Liefdevol maar scherp. Soms stel ik een vraag die het gesprek draait, op een moment dat je het misschien niet verwacht.

Dat oog heb ik altijd gehad. In teams voelde ik vaak eerder wat er speelde dan dat het werd uitgesproken: de spanning onder een overleg, een scherp idee dat net te snel werd afgezwakt. Lang loste ik dat achteraf zelf op, of dacht ik dat ik de enige was die het opmerkte of er last van had. Nu is het precies waar ik mee werk.

Mijn eigen rol daarin zag ik pas later. Inhoudelijk ging het goed en organisaties waren meestal tevreden over mijn bijdrage. Van binnen speelde soms iets anders: de neiging om te voldoen aan verwachtingen, veel verantwoordelijkheid te dragen en voortdurend af te stemmen op wat anderen nodig hadden. Ik streek spanningen glad voordat ze escaleerden en pakte op wat eigenlijk niet van mij was. Dat kostte meer energie dan ik doorhad. Pas toen ik dat bij mezelf ging zien, veranderde er iets. Die ervaring neem ik mee, om samen ruimte te maken voor wat er al is. In jou, en in je team.